Lord Narasimha: ఇది పురాణాల్లో అత్యంత ఆసక్తికరమైన కథల్లో ఒకటి. హిరణ్యకశిపుడు విష్ణువుపై తీవ్ర కోపంతో కఠినమైన తపస్సు చేశాడు. తనకు మరణం లేకుండా ఉండాలని బ్రహ్మను కోరాడు. అయితే పూర్తిగా అమరత్వం ఇవ్వడం సాధ్యం కాకపోవడంతో, తనను సాధారణ పరిస్థితుల్లో ఎవరూ చంపలేని విధంగా వరాలు కోరుకున్నాడు.

మనిషి చేతిలో చనిపోకూడదు, జంతువు చేతిలో చనిపోకూడదు. పగలు కాదు, రాత్రి కాదు. ఇంట్లో కాదు, బయట కాదు. భూమిపై కాదు, ఆకాశంలో కాదు. ఆయుధంతో చంపకూడదు.. ఇలా అనేక షరతులు పెట్టుకున్నాడు. వరం లభించిన తర్వాత తనకు ఇక మరణం లేదనే నమ్మకంతో మరింత అహంకారంగా మారాడు.

అయితే అతని కొడుకు ప్రహ్లాదుడు మాత్రం విష్ణువును భక్తితో పూజించేవాడు. తండ్రి ఎన్నిసార్లు చెప్పినా విష్ణువును వదల్లేదు. చివరికి హిరణ్యకశిపుడు ప్రహ్లాదుడిని చంపడానికి కూడా ప్రయత్నించాడు. కానీ ప్రహ్లాదుడి భక్తి వల్ల అతనికి ఏమీ కాలేదని పురాణ కథ చెబుతుంది.

ఒకరోజు హిరణ్యకశిపుడు ప్రహ్లాదుడిని అడిగాడు.. “నీ విష్ణువు ఎక్కడ ఉన్నాడు?” అని. ప్రహ్లాదుడు “అన్నిచోట్లా ఉన్నాడు” అని సమాధానం ఇచ్చాడు. అప్పుడు హిరణ్యకశిపుడు ఒక స్తంభాన్ని చూపించి “ఇందులో కూడా ఉన్నాడా?” అని ప్రశ్నించాడు.

ఆ స్తంభం నుంచి నరసింహ స్వామి బయటకు వచ్చాడని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. ఆయన పూర్తిగా మనిషి కాదు, పూర్తిగా జంతువు కాదు. సాయంత్రం సమయంలో, అంటే పగలు కాదు.. రాత్రి కాదు. ఇంటి గడపపై, అంటే ఇంట్లో కాదు.. బయట కాదు. తన ఒడిలో పెట్టుకుని, ఆయుధం కాకుండా తన గోళ్లతో హిరణ్యకశిపుడిని సంహరించాడు.

ఇక్కడే ఈ కథలో అసలు ఆసక్తికరమైన అంశం ఉంది. హిరణ్యకశిపుడు తన వరాలను ఉపయోగించి మరణాన్ని తప్పించుకోవాలని ప్రయత్నించాడు. కానీ అదే వరాల్లోని ప్రతి షరతుకు మధ్యలో ఉన్న మార్గాన్ని నరసింహ అవతారం ద్వారా పురాణ కథ చూపిస్తుంది.

ఈ కథను కేవలం దేవుడు–రాక్షసుడి కథగా కాకుండా చూస్తే, అధికారం, అహంకారం ఎంత పెరిగినా దానికి ఒక పరిమితి ఉంటుందని చెప్పే కథగా కూడా అర్థం చేసుకోవచ్చు. అందుకే ప్రహ్లాదుడు–నరసింహుడి కథ ఇప్పటికీ అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందిన పురాణ కథల్లో ఒకటిగా ఉంది. ఈ కథ భాగవత పురాణం ఏడో స్కంధంలో, విష్ణు పురాణంలో కూడా కనిపిస్తుంది.

Tags: