Gandhari's Curse: గాంధారి శాపం.. ద్వారక ఎలా నాశనం అయింది?

Gandhari's Curse: మహాభారత యుద్ధం ముగిసి పాండవులు రాజ్యసభను అధిష్టించిన తర్వాత, యాదవ వంశం నాశనం కావడానికి మరియు సుందరమైన ద్వారకా నగరం సముద్రంలో మునిగిపోవడానికి గాంధారి ఇచ్చిన శాపమే ప్రధాన కారణమని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో తన నూరుగురు కుమారులు మరణించడంతో పుత్రశోకంతో కుమిలిపోయిన గాంధారి, ఈ సర్వనాశనానికి శ్రీకృష్ణుడే కారణమని భావించింది. యుద్ధం ముగిసిన అనంతరం శ్రీకృష్ణుడు ఆమెను ఓదార్చడానికి వెళ్లినప్పుడు, ఆయనపై ఆగ్రహం కట్టలు తెంచుకుంది. యాదవులందరూ ఒకరినొకరు కొట్టుకుని నశించిపోతారని, నువ్వు కూడా నీ బంధువులను కోల్పోయి అడవిలో అనాథలా మరణిస్తావంటూ శ్రీకృష్ణుడి ముందే గాంధారి తీవ్రమైన శాపం పెట్టింది. ఆమె భక్తిశక్తుల వల్ల వచ్చిన ఆ తపశ్శక్తి కారణంగా ఆ శాపం కచ్చితంగా నిజమై తీరుతుందని శ్రీకృష్ణుడు కూడా ప్రశాంతంగా స్వీకరించాడు.

కాలం గడుస్తున్న కొద్దీ గాంధారి శాపం ప్రభావం యాదవ వంశంపై పనిచేయడం మొదలైంది. ద్వారకా నగరంలో అరిష్టాలు పెరిగిపోయాయి, ప్రజలలో దుర్మార్గపు ప్రవర్తన ఎక్కువైంది. ఒకసారి విశ్వామిత్రుడు, కణ్వడు, నారదుడు వంటి మహర్షులు ద్వారకకు రాగా, యాదవ యువకులు కొందరు జాంబవతి కుమారుడైన సాంభుడికి గర్భిణీ స్త్రీ వేషం వేసి, ఈమెకు ఎలాంటి సంతానం కలుగుతుందని మహర్షులను పరిహసించారు. సర్వజ్ఞులైన ఆ మహర్షులకు వారి కుయుక్తి అర్థమై కోపంతో రగిలిపోయారు. యాదవ వంశాన్ని సర్వనాశనం చేసే ఒక ఇనుప రోకలి ఈ యువకుడి కడుపు నుంచి పుడుతుందని, అదే మొత్తం యాదవుల అంతస్తుకు కారణమవుతుందని వారు శపించారు. ఆ తర్వాత నిజంగానే సాంభుడి కడుపు నుంచి ఒక ఇనుప రోకలి బయటపడింది. భయపడిపోయిన యాదవుల రాజు ఉగ్రసేనుడు దానిని చిన్న చిన్న చూర్ణంగా మార్చి సముద్రంలో కలిపేయమని ఆజ్ఞాపించాడు. ఆ చూర్ణాన్ని సముద్రంలో కలిపితే, ఆ నీటి ఒడ్డున పెరిగిన ఒకరకమైన తుంగగడ్డి రూపంలో అది మళ్ళీ తయారైంది.

కొంత కాలానికి యాదవుల మధ్య విపరీతమైన అహంభావం, మత్తు పెరిగిపోయింది. ఒక పవిత్ర ఉత్సవం సందర్భంగా ప్రభాస తీరానికి చేరుకున్న యాదవులు విపరీతంగా మద్యం సేవించి పరస్పరం గొడవ పడ్డారు. గాంధారి శాప ప్రభావం వల్ల వారి బుద్ధులు పూర్తిగా నశించిపోయాయి. సముద్ర ఒడ్డున ఉన్న ఆ తుంగగడ్డే భయంకరమైన ఆయుధాలుగా మారి వారి చేతులకు చిక్కాయి. దీంతో వారు ఒకరినొకరు ఆ గడ్డితోనే కొట్టుకుంటూ యాదవ వంశీకులందరూ అక్కడికక్కడే హత్యలు చేసుకుని సర్వనాశనమయ్యారు. బలరాముడు యోగసమాధిలోకి వెళ్లి తన దేహాన్ని చాలించగా, శ్రీకృష్ణుడు ఒక అడవిలో చెట్టు కింద విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న సమయంలో జరా అనే వేటూడు పొరపాటున జింక అనుకుని వేసిన బాణం తగిలి తన భౌతిక శరీరాన్ని విడిచిపెట్టాడు.

యాదవ వంశం అంతం కావడంతో పాటు శ్రీకృష్ణుడు కూడా స్వధామానికి చేరిన తర్వాత, ద్వారకా నగరం ఇక నిరాశ్రయమైపోయింది. ఆ అద్భుతమైన నగరం ఇక భూమిపై ఉండకూడదని శ్రీకృష్ణుని దివ్య సంకల్పం కావడంతో, మహాసముద్రం ఒక్కసారిగా ఉప్పొంగి ఆ అందమైన ద్వారకా పట్టణాన్ని పూర్తిగా ముంచేసింది. కేవలం శ్రీకృష్ణుడి మందిరం, కొన్ని ముఖ్యమైన ప్రదేశాలు మినహా మిగిలిన నగరం మొత్తం సముద్ర గర్భంలో కలిసిపోయింది. ఈ విధంగా గాంధారి పెట్టిన శాపం మరియు మహర్షుల ఆగ్రహం కలిసి ఒక మహానందమైన యాదవ సామ్రాజ్యాన్ని, సముద్రంలో మునిగిపోయేలా చేశాయి. మహాభారతంలోని ఈ ఘట్టం కాలం ఎవరినీ వదలదని, చేసిన కర్మల ఫలితం అనుభవించక తప్పదని లోకానికి చాటిచెప్పింది.